Predik jij, of deel jij?

Streng kijkt hij de camera in, hij vuurt zijn woorden op ons af alsof er een mitrailleur afgaat. Je zou er bijna bang van worden. Ik bekijk een Instagram filmpje van iemand die ik volg en voel de opstandigheid vanuit mijn tenen opkomen. Het zal misschien aan mij liggen, maar ik ben er altijd wat allergisch voor als mensen mij hun waarheid presenteren als de enige echte. Natuurlijk is het goed om aan je ideale klant te laten zien waar jij voor staat, maar wie zegt dat jij altijd gelijk hebt? Wie zegt dat er niet volgend jaar een onderzoek naar buiten komt dat het tegendeel bewijst? Vroeger verkondigde men ook dat de aarde plat was. Ik krijg er altijd ‘dominee kriebels’ bij. En dan niet de milde, liefdevolle die ik vroeger ook weleens zag preken (in de korte tijd dat ik weleens naar de kerk ging), maar het type dat ons met harde stem toeriep dat kinderen geboren worden in zonde, waardoor ik de rest van de preek alleen maar dacht: Zo’n onschuldig baby’tje? Hoe dan?

Dé waarheid of jóuw waarheid?

Vorige week verkondigde ik op social media dat dé waarheid niet bestond. Ik verwachtte reacties – het is niet zomaar een stelling – en die kreeg ik ook. Ik werd onder andere teruggefloten omdat er wel degelijk een waarheid bestaat als je het over feiten hebt, bijvoorbeeld of het regent. Klopt natuurlijk helemaal. Waar ik op doelde was dat mensen vaak ook hun mening als waarheid verkondigen: ‘Wat is het toch rot als het regent!’ En daar zit het ‘probleem’, want dat is een kwestie van perceptie. Of het regent of niet kan iedereen zien, maar of het rot is als het regent, is toch echt afhankelijk van wat jij van regen vindt, misschien hou jij er wel van! Nu zal over of regen wel of niet rot is niemand vallen, maar wat nu als het gaat om zaken die mensen aan het hart gaan?

Dichtbij het hart

‘Je creëert je eigen leven’ verkondigen veel mensen. Leek mij best plausibel. Ik ‘journalde’ er ook vrolijk op los, visualiseerde en affirmeerde soms. Tot mijn altijd positieve, liefdevolle en gezond levende moeder ernstig ziek werd en ik het liefste iedereen die dit verkondigde een klap in het gezicht gaf. Dit had zij niet gecreëerd, dit overkwam haar. Misschien was het ergens wel de bedoeling van een hogere macht, maar zíj, als mens, had dit niet over zichzelf afgeroepen, no way! En haar partner, mijn zus en ik ook niet over onszelf. Het gebeurde en wij keken toe. Niet als slachtoffer van de situatie, maar zeker ook niet als creator. Natuurlijk hadden we wel invloed op hoe we ermee omgingen, maar daar waren we niet eens bewust mee bezig. Zodra iemand dus tegen mij zei dat ik de ‘machtige creator’ van mijn eigen leven was, of ik maar moest journalen over hoe ik wilde dat mijn leven verliep, ging ik op slot. Ik luisterde niet meer, blokkeerde als het ware. En daar zit gelijk het punt waar het om gaat. Ik zie het zo: Als iets je aan het hart gaat, sta je minder open voor andermans ideeën als wat de ander verkondigt haaks staat op jouw ervaring.

Je wilt toch niet dat je lezer blokkeert?

Als jij een hele sterke mening hebt, mag je deze zeker verkondigen, maar je hoeft het niet te verkondigen als dé waarheid. Je kunt het bij jezelf houden. Je kunt zeggen: ‘Mijn visie is’, ‘Naar mijn mening’ of ‘Hoe ik het zie’. Dat is niet jezelf indekken, of jezelf verstoppen, maar het is de ander ruimte geven om zijn eigen visie te behouden, terwijl hij de jouwe verkent. Je zet dan als het ware een deurtje open: Je hoeft het niet met me eens te zijn, maar ik wil graag delen hoe ik het zie. Onze mening, onze visie, ons geloof evolueert door ons leven heen. Zo geloof ik tegenwoordig dat we weliswaar niet altijd kunnen kiezen wat er in ons leven gebeurt, maar wél wat we ermee doen. En dat je uit heel veel verdrietigs in je leven alleen maar sterker opstaat. Maar dat was niet altijd zo en over een jaar is mijn mening hierover mogelijk alweer wat bijgesteld. Als je iets leest waarvan je volledig in de weerstand gaat, doe je alle luiken dicht en kan andermans visie niet meer naar binnen, hoeveel ‘waarheid’ er ook in zit. Dus geef de ander de ruimte en hou het bij jezelf. Des te groter is de kans dat jouw woorden ze raken.

 

Twijfel jij weleens over wat je wel of niet kan delen? En wil jij ook, via een simpel en altijd toepasbaar stappenplan, leren hoe je dat doet, bloggen uit je hart? Ik leer het je tijdens mijn workshop. Ik zou het super vinden je daar te ontmoeten! Kun je me ook gelijk alles vragen dat jij nog wil weten over bloggen! 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *