Jij bent raar!

Jij bent raar

Raar zijn is een superkracht!

“Jij bent raar!” roepen mijn kids regelmatig tegen me. Ze spreken uit wat sommige mensen ook van me vinden, maar niet durven zeggen. Vond ik vroeger erg, inmiddels niet meer. Nu bedoelen mijn zoons het lief, want hier in huis is raar zijn heel gewoon. Alledaags zijn is immers ook maar saai 😉. Bovendien leg ik mijn kinderen uit dat raar zijn juist fijn is.

Hoe raar ben jij?

Zeggen mensen tegen jou ook weleens dat je raar bent? Mooi als het zo is, want raar zijn is een superkracht! Verder lezen →

Jij kunt NU het verschil maken

Jij kunt nu het verschil maken

 

Wat mij opvalt nu is dat je, meer nog dan ooit, een tweedeling ziet in ondernemers: Eén groep is juist extreem zichtbaar nu, sommigen bijna schreeuwerig, maar velen juist vanuit hun diepe drive om het verschil te maken, mensen te helpen. Zij zien dat juist hun ideale klant het moeilijk heeft en ze willen laten zien dat ze er zijn. De andere groep verstopt zich. Vaak vanuit een gevoel anders een ‘profiteur’ te zijn, geld te willen verdienen aan andermans ellende. Mij – als schrijfcoach die juist onderneemsters helpt bij het zichtbaar worden – doet dat pijn. Geen enkele van de vrouwen waarmee ik werk, zit namelijk zo in elkaar dat ze zouden willen profiteren van verdriet, onzekerheid, angst. Dus het gevoel dat ze hebben is compleet ongegrond, maar het is er, dus verstoppen ze zich.

Jouw ideale klant

Wat nu als ik het beeld eens anders schep voor je: Jouw ideale klant heeft jou JUIST NU nodig. Verder lezen →

Hoe word ik zichtbaar?

Hoe word ik zichtbaar

Als je gewend bent om je nog klein of onzichtbaar te houden, kun je vastlopen op deze vraag: Maar hoe word ik dan zichtbaar? Wat is überhaupt mijn eerste stap? Nu zijn er natuurlijk meerdere wegen naar Rome, maar ik kan je wel een aantal tips geven.

Word zichtbaar op social media

Kies een social media kanaal en begin je daar te laten zien (later kun je er nog één of twee toevoegen). Niet alleen met citaten, of plaatjes, maar écht. Zodat we er langzaam achter komen wie jij nu echt bent. Deel je mening, vertel wat over jezelf, laat ons kennis maken met je. Ga dus ook niet gelijk alleen maar reclame maken, maar zoek de interactie op. Vertel ook eens iets over je gekkigheidjes, of over waar jij nu echt blij van wordt.Verder lezen →

Durf jij je ruimte in te nemen?

Durf jij je ruimte in te nemen

Wijdbeens zit hij naast me, zijn joggingbroek raakt net niet mijn been. Een jaar of twintig zal hij zijn, niet veel ouder. Toch neemt hij, zonder gêne of schuldgevoel, zijn ruimte in hier in de trein. Ik kan, als ik mij klein maak, nog net naast hem zitten. Mijn benen dichtbij elkaar naar links het gangpad in. Ik merk op dat ik het best typerend vind, een man die zijn ruimte inneemt, een vrouw die zich aanpast, ongeacht hoe sterk ze haar energetische bubbel had gemaakt die ochtend.

Wij PASSEN (ons wel aan)

Verder lezen →

Het is fijn om een buitenbeentje te zijn

Het is fijn om een buitenbeentje te zijn

‘Anders zijn’ heeft zijn voordelen

Afgelopen weekend vierde ik voor de tweede keer in mijn leven een avondje carnaval. Vorig jaar vond ik het super gezellig, dus ik wilde het er nog wel een keer op wagen. Deze keer pakte het alleen wat anders uit. In de loop van de avond bekroop mij een oud en vertrouwd – maar niet per se gewenst – gevoel; het gevoel een buitenbeentje te zijn. Ik ken niet de juiste liedjes, meer dan Nena kan ik niet meezingen in het Duits bijvoorbeeld, en carnavalskrakers zijn ook zeker niet aan mij besteed. Niets ten nadele van iedereen die dit allemaal fantastisch vindt natuurlijk, super om te zien hoe zij ervan genieten, maar mijn ding is het niet. Dus ik sloeg mijn vlindervleugels (hoe symbolisch, bedacht ik me later, een vlinder/bloemenmeisje in een zee van opvallende carnavalskleding en kleuren) steeds dichter om mij heen en trok me, letterlijk, terug. Ik herkende het gevoel alleen te zijn in de menigte maar al te goed. Deed ik natuurlijk zelf en was, tot op zekere hoogte, een keuze. Ik had ook nog een paar wijntjes kunnen pakken, een lach op kunnen zetten, en harder mijn best kunnen doen, maar dat is niet meer wie ik ben.Verder lezen →

Waarom ik het juffie in mij mag omarmen

Waarom ik het juffie in mij mag omarmen

Ik zie het ineens op de foto: Blijdschap. Ik zie: Dit past bij mij. Dit is zo’n belangrijk deel van mij. Ik voel het als ik naast een deelneemster van een workshop of bij mijn groepstraject ga zitten, of iemand in mijn online traject help via Zoom, als ik haar nét die tip geef die ze nodig heeft. Of als ik zie dat ze haar waarde gaat zien. Hier word ik gelukkig van! En, zoals het Universum, of hoe je het ook wil noemen, dan werkt: Ineens lees ik dat iemand zegt dat ze ‘teachen’ zo fijn vindt. Ineens lees ik in een reactie aan iemand mijn eigen woorden: ik was vroeger lerares Engels… En ik besef hoe lang de teacher in mij er niet mocht zijn, het Engels klinkt voor mij fijner, het Nederlands heeft nog steeds lading, merk ik.

Mijn gevoel van falen

Want de lerares in mij, die faalde, zo heb ik bijna 14 jaar geleden besloten. Want die viel uit, kreeg een burn-out, stelde haar leerlingen teleur.Verder lezen →

Het geheim om klanten te maken, rechtstreeks uit je blog

‘Klanten maken rechtstreeks uit een blog of artikel, dat kan helemaal niet!’ Het is me al zo vaak verteld. Ook door mensen die er echt verstand van hebben. Toch heb ik keer op keer bewezen dat het niet waar is, dus ik verklap je een geheimpje.

Hé, dat gaat over mij!

Eén van de succesfactoren voor je blog, is dat wat je schrijft herkenbaar is voor de lezers. Zelfs als je over jezelf schrijft, moeten ze denken: Dat is precies hoe het voor mij ook is! Ze moeten als het ware in jouw hele tekst het gevoel hebben dat het over hen gaat, dat jij exact weet hoe zij zich voelen.Verder lezen →

Wie zit er nu op mij te wachten?

Ik hoor het zo vaak en ik herken het van vroeger: De gedachte, als je wilt gaan bloggen of je op social media wilt gaan laten zien: Maar wie zit er nu op mij te wachten? Wat heb ik nu te bieden? Wie ben ik om anderen raad te geven? Etc. Etc. Die gedachte kan nog versterkt worden als je het gevoel hebt zelf nog niet altijd alles ‘op orde’ te hebben. Een opvoedcoach die ook weleens, na zeven keer aardig gevraagd te hebben, zichzelf hoort roepen: ‘Trek nu potverdikkie eens die schoenen aan!’ Een HSP coach die soms nog flink overprikkeld kan raken. Een depressie coach die sommige dagen het liefst in bed zou blijven liggen. Een trauma coach die soms nog steeds getriggerd wordt en onderuit gaat.Verder lezen →

Het eeuwige gevecht tussen hoofd en hart

Mijn gevecht tussen hoofd en hart in december heeft zich vastgezet in mijn keel deze week. Ergens wil ik naar binnen keren, rusten, ruimte nemen. Maar mijn hoofd vertelt mij – en geef haar eens ongelijk – dat er nog van alles moet gebeuren voor 2020. Ik heb mijn doelen al gesteld, maar die gaan zich natuurlijk niet vanzelf realiseren. Er is actie vereist! Dus had ik telefoontjes gepland, zoom afspraken gemaakt en wilde ik video’s opnemen. En toen… besloot mijn stem het af te laten weten. Zondag kon ik vooral fluisteren en piepen. Inmiddels kan ik weer geluid maken, maar niet zoals het hoort. Mijn kinderen schrikken gewoon van mijn zware stem, die zijn ze niet gewend!

Luisteren, of doorduwen?

Verder lezen →