Dit zag ik niet aankomen

Ik deed mijn prachtige pumps aan en keek in de spiegel. Onmiddellijk voelde ik de behoefte mijn pumps weer uit te trekken. Een mooie top, een ketting én pumps. Was dat niet een beetje veel? Viel ik dan niet te veel op? Zou ik niet te veel shinen? Ik verbaasde mij erover, dit had ik niet zien aankomen! Ik, die tegenwoordig zonder aarzelen op de opnemen knop op mijn telefoon drukt. Die Insta stories volbabbelt. Foto’s deelt met een doos op mijn hoofd. Van de week zelfs een ‘reel’ opnam waarin ik dans en playback. Durfde ik nu werkelijk niet 100% te gaan voor mijn gekozen look, omdat ik bang was te veel op te vallen? Na de twijfelstemmetjes sprak ik mezelf toe: Newsflash, Nadia, je vált al best een beetje op op social media. Je laat je al om de klipklap zien en nu gaan je miepen als je ‘live’ op zou kunnen vallen? (Ja, liever en milder voor mezelf zijn mag ik soms nog leren 😉 )

Laag voor laag

Ik hoor het mezelf regelmatig zeggen tegen mijn klanten:Verder lezen →

Heb jij je ooit monddood laten maken?

Hoeveel vrouwen hebben zich niet monddood laten maken?

Hoeveel vrouwen zijn niet stil geweest als ze wilden schreeuwen, of misschien gewoon lekker babbelen?

Hoeveel vrouwen hebben zichzelf niet weggecijferd?

Hoeveel hebben zich onzichtbaar gemaakt?

Ik kom dit thema steeds weer tegen, in de boeken die ik lees, De maagd is terug van Christine Pannebakker en Get rich, Lucky Bitch van Denise Duffield-Thomas. En in de film die ik afgelopen weekend met mijn jongens keek, Aladdin (ja, daar verwachtte ik ook in eerste instantie geen inzichten in 😉).

Vroeger, heel vroeger, mochten we oneindig krachtig zijn, werden we juist erkend als natuurkracht, maar dat veranderde. Als we intapten op deze oerkracht, kon ons dat ons leven kosten zelfs en dat besef zit nog diep in ons verankerd. Ooit las ik: ‘Als een vrouw zich een aantal eeuwen geleden uitsprak, belandde ze op de brandstapel’ en dat voelde ik diep in mij resoneren. Dat is een van de redenen dat veel vrouwen zich niet laten zien. En dat andere vrouwen ons inprenten dat we vooral stil, lief, volgzaam moeten zijn. Als we onzichtbaar zijn, zijn we veilig.

Onze kracht is zo veel groter

Verder lezen →

Het maakt niet uit wat je buurvrouw vindt

‘Ehm, vraagje, kunnen je klanten dit ook zien?’ ‘Ja, hoezo?’ Stilte… Als je jezelf echt laat zien, dan vinden mensen daar weleens wat van. Mensen dichtbij, of ver weg. Gisteren plaatste ik wat gekke foto’s in mijn stories op Instagram en ja, dan kun je weleens wat reacties krijgen. En dan heb ik het nog niet over al die mensen die van alles denken, maar niets zeggen. Mijn Instagram stories worden gevolgd door zowel potentiële klanten als buurvrouwen, kennissen van het schoolplein, vrienden… Maar alleen wat mijn ideale klant vindt, doet ertoe. Die wil ik namelijk iets leren met wat ik post, anderen mogen ervan vinden wat ze willen.

Ook gek doen kan een strategie zijn

Is het dan zo dat ik over alles wat ik post nadenk? Verder lezen →

Laat jij je nog weerhouden door onzekerheid?

Ik heb de dag voor onze vakantie een corrigerend badpak gekocht. Zo, ik heb het gezegd, het grote taboe. Taboe? Ja, want als je slank bent, zo is mij vaak verteld, mag je niet onzeker zijn. Ook niet als je ineens allerlei rolletjes ontdekt die er eerder toch echt niet zaten. En als je je ineens echt niet fijn meer voelt in je bikini daardoor. Dus juist in het jaar van de ‘body positivity’ van Linda de Mol, heb ik een corrigerend badpak gekocht. Omdat mijn onzekerheid me weerhield van me laten zien (in bikini dan dus). En ineens besefte ik net: Ik verstop me ook!Verder lezen →

De blije juf in mij

De blije juf in mij

Mijn jongens hebben het bordje gevonden dat vroeger bij het lokaal hing waar ik les gaf en het, al giechelend, op de deur van mijn werkkamer geplakt. Ze hadden geen idee hoe goed hun timing was, want ik gaf deze week ‘les’ aan een groep onderneemsters en besefte weer hoe blij ik daarvan word. Onderneemsters leren hoe zij zichzelf zichtbaar kunnen maken, ze bewust maken van wat daarbij belangrijk is, ze helpen inspiratie te vinden. De lachende snoet die mij aankeek vanaf mijn scherm sprak boekdelen!Verder lezen →

Luister jij naar wat je diep van binnen voelt dat je móet zeggen?

Gisterenavond was het weer zover: Ik wilde naar bed, was hartstikke moe. En ineens kwamen er woorden. Ik had er niet om gevraagd, zat gewoon wat te mijmeren over wat deze bijzondere tijd van ons, missie ondernemers, coaches, therapeuten, lichtwerkers, vraagt. En toen waren ze daar ineens, de woorden. Ik pakte een notitieboekje, maar voelde dat het niet genoeg was. Ik moest naar mijn laptop. Mijn brein zeurde: Maar ik wil slapen… Maar ik wist dat ik toch wakker zou blijven liggen als ik niet toegaf.

Middernachtelijke inspiratie

Het gebeurt me zo af en toe, in de donkere uren aan het einde van de dag, als mijn brein en lichaam klaar zijn om lekker toe te geven aan slaap, zijn ze er ineens. Dringende woorden, zo urgent dat ik niet mág slapen tot ik ze aan het papier (of de pc) toevertrouw.Verder lezen →

Past jouw content nog bij wie jij bent?

Klopt jouw content nog bij wie jij bent?

“De ondeugd straalt er vanaf!” zei een klant gisteren tegen mij. Superleuk om te horen, want dat betekent dat ik nóg weer meer ben gekomen bij wie ik echt ben. Als klein meisje heupwiegde ik, letterlijk, door het leven. Hoewel ik ook in bomen klom, was ik ook wel echt een meisje. En stond ik volledig in mijn kracht en pracht. Ik was nergens bang voor. Als mijn zus iets te eng vond, vroeg ze het aan mij, ik ging wel. Een doorzettertje, vastbijtertje misschien zelfs wel. Met een enorm hart voor dieren, liefde voor iedereen, ik vond niemand raar of anders. En ondeugend, ja, dat was ik ook wel, dat zag je in mijn priemende oogjes met pretlichtjes erin. Ik voelde me thuis op het podium, stond graag in het middelpunt van de aandacht, de lachers op mijn hand. Totdat het allemaal ineens niet meer zo normaal was. Er iets in mij veranderde. Ik onzeker werd, bangig. Ik mijzelf kwijtraakte. De opmerking van mijn klant laat zien dat ik weer een laagje verder ben, weer dichterbij wie ik werkelijk ben. Ik heb grote sprongen gemaakt het laatste half jaar.

Jezelf terugvinden

Jezelf terugvinden is een proces. Het is niet van de ene op de andere dag gebeurd. Je kunt geen knop omzetten. Terwijl ik wilde typen ‘hoe handig dat ook zou zijn’ besef ik dat dit onzin is.Verder lezen →

Jij bent raar!

Jij bent raar

Raar zijn is een superkracht!

“Jij bent raar!” roepen mijn kids regelmatig tegen me. Ze spreken uit wat sommige mensen ook van me vinden, maar niet durven zeggen. Vond ik vroeger erg, inmiddels niet meer. Nu bedoelen mijn zoons het lief, want hier in huis is raar zijn heel gewoon. Alledaags zijn is immers ook maar saai 😉. Bovendien leg ik mijn kinderen uit dat raar zijn juist fijn is.

Hoe raar ben jij?

Zeggen mensen tegen jou ook weleens dat je raar bent? Mooi als het zo is, want raar zijn is een superkracht! Verder lezen →

Jij kunt NU het verschil maken

Jij kunt nu het verschil maken

 

Wat mij opvalt nu is dat je, meer nog dan ooit, een tweedeling ziet in ondernemers: Eén groep is juist extreem zichtbaar nu, sommigen bijna schreeuwerig, maar velen juist vanuit hun diepe drive om het verschil te maken, mensen te helpen. Zij zien dat juist hun ideale klant het moeilijk heeft en ze willen laten zien dat ze er zijn. De andere groep verstopt zich. Vaak vanuit een gevoel anders een ‘profiteur’ te zijn, geld te willen verdienen aan andermans ellende. Mij – als schrijfcoach die juist onderneemsters helpt bij het zichtbaar worden – doet dat pijn. Geen enkele van de vrouwen waarmee ik werk, zit namelijk zo in elkaar dat ze zouden willen profiteren van verdriet, onzekerheid, angst. Dus het gevoel dat ze hebben is compleet ongegrond, maar het is er, dus verstoppen ze zich.

Jouw ideale klant

Wat nu als ik het beeld eens anders schep voor je: Jouw ideale klant heeft jou JUIST NU nodig. Verder lezen →