Het is fijn om een buitenbeentje te zijn

Het is fijn om een buitenbeentje te zijn

‘Anders zijn’ heeft zijn voordelen

Afgelopen weekend vierde ik voor de tweede keer in mijn leven een avondje carnaval. Vorig jaar vond ik het super gezellig, dus ik wilde het er nog wel een keer op wagen. Deze keer pakte het alleen wat anders uit. In de loop van de avond bekroop mij een oud en vertrouwd – maar niet per se gewenst – gevoel; het gevoel een buitenbeentje te zijn. Ik ken niet de juiste liedjes, meer dan Nena kan ik niet meezingen in het Duits bijvoorbeeld, en carnavalskrakers zijn ook zeker niet aan mij besteed, evenmin als liedjes waaraan vooraf gaat: “Zijn er nog BOEREN in de zaal?”. Niets ten nadele van iedereen die dit allemaal fantastisch vindt natuurlijk, super om te zien hoe zij ervan genieten, maar mijn ding is het niet. Dus ik sloeg mijn vlindervleugels (hoe symbolisch, bedacht ik me later, een vlinder/bloemenmeisje in een zee van opvallende carnavalskleding en kleuren) steeds dichter om mij heen en trok me, letterlijk, terug. Ik herkende het gevoel alleen te zijn in de menigte maar al te goed. Deed ik natuurlijk zelf en was, tot op zekere hoogte, een keuze. Ik had ook nog een paar wijntjes kunnen pakken, een lach op kunnen zetten, en harder mijn best kunnen doen, maar dat is niet meer wie ik ben.Verder lezen →

Waarom ik het juffie in mij mag omarmen

Waarom ik het juffie in mij mag omarmen

Ik zie het ineens op de foto: Blijdschap. Ik zie: Dit past bij mij. Dit is zo’n belangrijk deel van mij. Ik voel het als ik naast een deelneemster van een workshop of bij mijn groepstraject ga zitten, of iemand in mijn online traject help via Zoom, als ik haar nét die tip geef die ze nodig heeft. Of als ik zie dat ze haar waarde gaat zien. Hier word ik gelukkig van! En, zoals het Universum, of hoe je het ook wil noemen, dan werkt: Ineens lees ik dat iemand zegt dat ze ‘teachen’ zo fijn vindt. Ineens lees ik in een reactie aan iemand mijn eigen woorden: ik was vroeger lerares Engels… En ik besef hoe lang de teacher in mij er niet mocht zijn, het Engels klinkt voor mij fijner, het Nederlands heeft nog steeds lading, merk ik.

Mijn gevoel van falen

Want de lerares in mij, die faalde, zo heb ik bijna 14 jaar geleden besloten. Want die viel uit, kreeg een burn-out, stelde haar leerlingen teleur.Verder lezen →

Het geheim om klanten te maken, rechtstreeks uit je blog

‘Klanten maken rechtstreeks uit een blog of artikel, dat kan helemaal niet!’ Het is me al zo vaak verteld. Ook door mensen die er echt verstand van hebben. Toch heb ik keer op keer bewezen dat het niet waar is, dus ik verklap je een geheimpje.

Hé, dat gaat over mij!

Eén van de succesfactoren voor je blog, is dat wat je schrijft herkenbaar is voor de lezers. Zelfs als je over jezelf schrijft, moeten ze denken: Dat is precies hoe het voor mij ook is! Ze moeten als het ware in jouw hele tekst het gevoel hebben dat het over hen gaat, dat jij exact weet hoe zij zich voelen.Verder lezen →

Wie zit er nu op mij te wachten?

Ik hoor het zo vaak en ik herken het van vroeger: De gedachte, als je wilt gaan bloggen of je op social media wilt gaan laten zien: Maar wie zit er nu op mij te wachten? Wat heb ik nu te bieden? Wie ben ik om anderen raad te geven? Etc. Etc. Die gedachte kan nog versterkt worden als je het gevoel hebt zelf nog niet altijd alles ‘op orde’ te hebben. Een opvoedcoach die ook weleens, na zeven keer aardig gevraagd te hebben, zichzelf hoort roepen: ‘Trek nu potverdikkie eens die schoenen aan!’ Een HSP coach die soms nog flink overprikkeld kan raken. Een depressie coach die sommige dagen het liefst in bed zou blijven liggen. Een trauma coach die soms nog steeds getriggerd wordt en onderuit gaat.Verder lezen →

Het eeuwige gevecht tussen hoofd en hart

Mijn gevecht tussen hoofd en hart in december heeft zich vastgezet in mijn keel deze week. Ergens wil ik naar binnen keren, rusten, ruimte nemen. Maar mijn hoofd vertelt mij – en geef haar eens ongelijk – dat er nog van alles moet gebeuren voor 2020. Ik heb mijn doelen al gesteld, maar die gaan zich natuurlijk niet vanzelf realiseren. Er is actie vereist! Dus had ik telefoontjes gepland, zoom afspraken gemaakt en wilde ik video’s opnemen. En toen… besloot mijn stem het af te laten weten. Zondag kon ik vooral fluisteren en piepen. Inmiddels kan ik weer geluid maken, maar niet zoals het hoort. Mijn kinderen schrikken gewoon van mijn zware stem, die zijn ze niet gewend!

Luisteren, of doorduwen?

Verder lezen →

De enige manier om klanten aan te trekken waar je blij van wordt

Van de week las ik op Facebook weer een tekstje dat erop neerkwam dat als je je fake voordoet, de groep mensen die jou een leuk mens vindt, groter is dan als je echt en authentiek bent. Daar ben ik het zo ontzettend niet mee eens! Toen ik (opnieuw) begon met schrijven, inmiddels bijna tien jaar geleden, begon ook mijn nieuwe pad. Ik leerde ieder laagje dat ik afpelde van mijn oude zelf meer mijzelf te zijn. Ieder laagje mijzelf meer te accepteren. Tot ik bij een persoon kwam die ik zelfs leuk kon vinden. Waar ik van kon houden. Wat een openbaring was dat!

Een eenzame weg?

Het leek in het begin een wat eenzame weg te worden, hoewel ik het enorme geluk heb dat ik een man en familie heb die mij altijd steunen, zelfs als het pad dat ik kies niet altijd het makkelijkste is.
Maar als jij meer en meer jezelf wordt, dan zullen er zeker mensen afvallen. Ik verloor bijvoorbeeld iemand die ik als een van mijn beste vriendinnen beschouwde.Verder lezen →

Kijk jij weleens in je schatkistje?

Zo’n dag dat je in de spiegel kijkt en denkt: Mwah…. Of zelfs: Getver! Dat je jezelf een slechte moeder vindt omdat je gesnauwd hebt tegen je kind. Dat je omdat je al een maand geen nieuwe klanten hebt kunnen verwelkomen jezelf een slechte ondernemer vindt. Of je, terwijl je weer over een wasmand vol vouwwas heenstapt, op jezelf moppert dat je zo’n slechte huisvrouw bent. De reep Tony’s die je kocht voor het weekend roept naar je vanuit de kast en je voelt je slechter en slechter over jezelf… We kennen ze allemaal, dit soort dagen, maar je hebt altijd twee keuzes op zo’n dag. Soms is het heerlijk om er even echt aan toe te geven. Dekentje erbij, toch die reep maar pakken en gewoon lekker The Crown gaan bingewatchen. Maar vaak is het veel fijner om te zorgen dat je jezelf bij je nekvel pakt en weer overeind zet, want je bént geen slechte moeder, ondernemer of huisvrouw (nou ja, dat laatste ben ik zelf wel echt, maar dat even terzijde). Je doet al zo veel goed!Verder lezen →

Ik ben irritant

“Zo irritant, van die moeders die maar blijven opscheppen over hun kinderen!” ‘Mijn kinderen sliepen al door met zeven weken.’ ‘Onze oudste sprak al volzinnen toen hij tweeënhalf was.’ ‘Onze jongste zit in het selectieteam van voetbal en binnenkort komen ze een klasse hoger, want ze hebben alleen nog maar gewonnen.’ Je gaat andere moeders toch geen rotgevoel geven!” Ze briest bijna… en ik voel me wat ongemakkelijk, terwijl ik nog geen woord gezegd heb, dus het niet over mij kan gaan. Ik ben namelijk wel zo’n moeder die opschept over haar kinderen. Let wel, niet om anderen een rotgevoel te bezorgen! Ik help vrouwen hun kracht te vinden, niet af te breken. Maar moet ik dan liegen? Verder lezen →

Een vat vol tips?

‘7 tips om onmiddellijk succesvol te worden’. ‘5 lifehacks om snel slank te worden.’ ‘11 blogtitels die altijd werken.’ Ken je ze, deze kopjes? Meestal denk ik NEEEEE en scroll verder. En ik herken mezelf er ook niet in. Natuurlijk heb ik zo mijn tips die ik deel, ik heb er zelfs twee e-boekjes over geschreven, één die je hebt gedownload als je deze mails krijgt en één die mijn klanten krijgen als ze een traject bij me volgen. Maar ik ben niet perse een vat vol tips. Ik volg namelijk ook in mijn coaching mijn hart. En, ondanks wat de kopjes hierboven beweren, is er geen one size fits all. Al mijn klanten zijn verschillend. Al mijn klanten hebben zo hun eigen vraagstukken en hun eigen onzekerheden. Dus als ik dan alleen standaard tips zou hebben, zouden ze dan werken? Ik denk van niet!Verder lezen →

Wereldverbeteraars en andere arme sloebers

Gisteren was ik op het event van Suzanne Beukema. Ik werk graag aan mijzelf en aan mijn bedrijf en deze keer was het extra leuk, want ik hoefde voor het eerst niet alleen, maar mocht met drie leuke dames! Ik zou niet echt kunnen zeggen wat mijn grootste inzichten waren op deze dag, want het waren er zo veel, maar vandaag, toen ik een call deed met Suzanne (Oh my God, ik heb gewoon JA gezegd tegen coaching van haar, omdat ik voel dat ik dat nodig heb) kwam er ineens een overtuiging die ik stiekem had weggestopt naar boven: ‘Wereldverbeteraars mogen niet veel geld verdienen’. Het is, volgens mij, wat veel mensen vinden. Eerst was het: ‘Spirituele mensen mogen geen geld verdienen’, dat lijkt nu wat geshift (Goh, mooi Nederlands woord 😉), maar wereldverbeteraars, mogen die dat ook?Verder lezen →