Alles is goed zoals het is

Drie dames. Van tevoren had ik gehoopt op zes, maar tegenover mij zitten er drie. In de ruimte passen er zestien, maar toch voelt deze, met ons viertjes erin, precies vol genoeg.

De industriële stalen lampen, de bakstenen muren, de kleurige schilderijen van David Bowie – met zijn indringende blauwe en groene oog – en Jimi Hendrix. Alles klopt met de energie van ons vieren.

In de lunchpauze delen we verhalen alsof we elkaar al jaren kennen. Bijzonder om steeds weer te zien wat het openen van je hart op papier doet voor de deelneemsters aan de workshop en voor de groepsdynamiek. Ik voel opnieuw: Het is precies goed zoals het is.

Met meer hadden we niet dezelfde dynamiek gehad. Waren we niet zo diep gedoken. Hadden we niet zoveel gedeeld. Zo moest het zijn. Deze groep, deze connectie, dit moment. Dit maakte dat het meer was dan alleen een blogworkshop, dat het ons dieper raakte.

 

Wat als we vaker dit vertrouwen zouden hebben? Dat alles goed is zoals het is? Inclusief wijzelf? Een van de dingen die ik dagelijks in mijn journal opschrijf: Ik ben meer dan goed genoeg, precies zoals ik ben.
Dus niet stiller, niet meer georganiseerd, niet minder aanwezig, niet minder gevoelig, niet minder mijzelf. Gewoon ik, precies zoals ik ben. Zo ben ik vandaag ook de schrijfcoach die nu nodig is.

Het grappige is dat ik tegenwoordig in een nieuwe groep (het moment waarop velen juist een masker opzetten) het juist makkelijker vind om mijzelf te zijn. Deze dames kwamen voor mij, niet voor een versie van mijzelf die misschien een beetje op mij lijkt. Niet voor een versie achter een mooi filtertje.
Dus dan ben ik maar wat chaotisch, spring ik geïnspireerd van de hak op de tak. Het zij zo, dat ben ik.

En natuurlijk kan het dat ze me niks vinden. Ik ga niet liegen: Het liefste heb ik nog steeds dat iedereen me leuk en aardig vind. Grote kans dat ik dat niet meer afleer. Maar ik zie nu ook dat ik niet iedereen kan pleasen. Ik weet wel zeker dat ik deze dames vandaag geïnspireerd heb, dat ze waardevolle inzichten en een solide basis om te gaan bloggen mee naar huis nemen. Dat is wat ik beloofd heb en geleverd. De rest is de slagroom op de heerlijke appelstrudel die we kregen en maakt mijn werk nét dat stuk mooier!

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *